Het Limfjord

8 augustus – 16 augustus

Het Limfjord is een ca. 100 km lange verbinding dwars door Denemarken van Thyboron aan de Noordzee tot Hals aan het Kattegat. Anders dan de naam doet vermoeden is het Limfjord geen miljoenen jaren geleden uitgesleten fjord met steile wanden maar een aaneenschakeling van meren. Pas in de 19e eeuw ontstond tijdens een storm een doorbraak in de duinen bij Thyboron waardoor een doorgaande waterweg door Jutland. Het Limfjord is grotendeels erg ondiep maar de bredere meren zijn goed bezeilbaar. Op andere plekken is het bijzonder ondiep en ben je met een zeiljacht al gauw beperkt tot betonde geulen. Het is dus regelmatig motoren maar dat maakt het fjord niet minder interessant. Er zijn veel leuke plaatsjes, eilandjes en ankerplekken die de moeite van het bezoeken waard zijn.

Onze eerste stop was Lemvig. Een klein stadje waar de eerste bewoning al in de bronstijd is geweest. Het was voorheen een vissers- en handelshaven. De visserij is er nog op kleine schaal aanwezig maar de haven wordt nu vooral bevolkt door zeil- en motorjachtjes. Rondom de haven zijn er veel restaurants en cafeetjes en het is slechts een korte wandeling naar het oude centrum. Alles wat je na een langere oversteek nodig hebt is in de directe omgeving van de haven te vinden. De haven zelf biedt goede beschutting en prima faciliteiten. In mijn onbekendheid met Denemarken ging ik op zoek naar de havenmeester. Net buiten de haven kan je op ca. 3 meter diepte ook prima ankeren. Vlak bij de haven is het Lemvig museum en dit is het startpunt voor een wandelroute langs het fjord richting Thyboron. Het “Planeten pad” leidt langs alle planeten uit ons zonnestelsel die op schaalgrootte ten opzicht van de aarde op paaltjes zijn geplaatst die uiteraard ook weer op de juiste schaal de afstand ten opzichte van de aarde weergeven. Los van of je het interessant vindt of niet vonden wij het een leuke wandeling met als tussenstop Lemvig Marina waar we hoopten op een lekkere lunch. Het restaurant was er maar zoals op zoveel plekken alleen open tijdens het hoogseizoen en dat eindigt hier op 1 augustus dus dorstig en hongerig de terugweg aanvaard. Uiteindelijk niet verkeerd uitgepakt want die eindigde met een uitstekende hamburger en prima ‘biertje’ van 3/4 liter op een terrasje bij de haven.

Uiteindelijk zijn we twee nachten in Lemvig gebleven. Daarna zijn we vertrokken naar Nykøbing op het eiland Mors waar Teun en Trudy aan boord zouden komen om mee te varen tot Aalborg. Van Lemvig naar Nykøbing passeer je een tweetal bruggen. De eerste, de Odde Sund brug, is een bascule brug met beperkte doorvaarthoogte. De brug draait in principe elk half uur. De openingstijd wordt op een groot display op het brugwachtershuis aangegeven. Om kenbaar te maken dat je de brug wilt passeren dien je de, blauw-wit geblokte, N-vlag in het bakboordwant te voeren. Oproepen via de marifoon heeft bij ons bij geen enkele brug tot een reactie geleid. De 2e brug is een 26 meter hoge verkeersbrug vlak voor Nykøbing. Een groot deel van de dag hadden we een stevige oostenwind pal tegen dus was het wederom motoren. Geen straf want het geeft je de mogelijkheid te genieten van het afwisselende landschap wat het fjord je biedt.

Nykøbing is een vrij jong stadje wat na een kort visserij bestaan is geïndustrialiseerd. Je bereikt de jachthaven via een gebaggerd geultje met aan de rechterzijde wat industriële activiteiten. Aangekomen in de jachthavens in Denemarken is het gebruikelijk om een vrije box, gemarkeerd met groen bordje, te kiezen. Je hoeft dus niet eerst op zoek naar een havenmeester, die we overigens ook nergens gezien hebben, om een plekje te bemachtigen. Daarna reken je af bij een automaat waaruit je in de meeste gevallen ook een chipcard haalt welke je toegang geeft tot het sanitair en waarmee je het elektra op de steiger activeert. In Nykøbing is er bovendien op alle boxen aangegeven hoe breed ze zijn. Best handig want de boxen zijn erg lang waardoor het inschatten van de juiste breedte een stuk lastiger is. Zorg dat je lange achterlijnen hebt en breng ze gekruist aan anders dweil je de hele dag door je box. Wij vonden een nachtje Nykøbing wel voldoende en na een bezoek aan de supermarkt en de geweldige slager/traiteur bij de haven zijn we vertrokken voor een mooi zeiltochtje over een van de bredere stukken van het fjord naar het eilandje Livø.

De afstand Nykøbing-Livø is bij een beetje gunstige wind zo’n 16 mijl. Zoals gebruikelijk tot nu toe is het óf windstil óf wind tegen. In dit geval het laatste, maar met zo’n 10 knopen wind en een lekker zonnetje werd het een mooi zeiltochtje van uiteindelijk zo’n 25 mijl. Livø is een klein eiland van zo’n 300 hectare en is met 10 bewoners niet echt dichtbevolkt. Het eiland is beschermd gebied en toegankelijk tussen 1 april en 1 september. Het biedt, naast een klein haventje, een camping, een boerderij en een aantal gebouwen uit de tijd dat het eiland een plek was waar criminelen en mensen met een psychische aandoening werden ondergebracht. Deze gebouwen worden nu gebruikt voor groepsaccommodatie, theater en een “kro” (kroeg/restaurant). Het haventje is gratis en beschikt over douches, toiletten en elektriciteit en water op de kade. Toen wij aankwamen was er nog net voldoende plaats om Janjorem te parkeren. ’s Avonds de BBQ aangestoken en genoten van de spullen van de slager uit Nykøbing. Door het ontbreken van verlichting in de wijde omtrek van de haven was het echt donker en zie je pas goed wat het heelal aan sterren(stelsels) te bieden heeft. De volgende dag het eiland verder bekeken en ’s avonds gegeten wat de pot schaft in de “kro”. Normaliter is er in deze week in augustus het Livø Jazz Festival maar zoals zoveel evenementen dit jaar helaas niet. Wij komen er graag nog een keer voor terug. Een meer relaxte plek is nauwelijks denkbaar.

Na een zonnig ontbijt is het tijd om te vertrekken. Geen straf want het is inmiddels behoorlijk warm en wellicht biedt het varen enige verkoeling. Niet dus…. wederom geen zuchtje wind en dus motor aan naar het 25 mijl verder gelegen Nibe. Direct na Livø gaat het brede meer over in een smalle geul. Even niet opletten en je zit buiten de geul in 60 cm diep water en dus vast. In dit traject ligt 1 basculebrug die op het hele uur opent. Tenminste, als alles meezit. Los van mijn slechte timing en planning (we arriveerden een kwartier te laat voor de opening van 11 uur) bleek de brug enig onderhoud nodig te hebben maar er werd beloofd dat de brug toch gewoon om 12 uur zou openen. En open ging hij, ruim een half uur te laat, en toch minstens een halve meter. Te weinig om er onderdoor te kunnen maar het gaf hoop op meer. Helaas sloot hij weer na allerlei slijpgeluiden weer om vervolgens ook om één uur niet open te gaan. Uiteindelijk hebben we alles bij elkaar meer dan twee uur rondgedreven alvorens de brug alsnog openging.

Alvorens Nibe te verkennen wachtte me nog een fijne klus. Inmiddels is het traditie dat de vuilwatertank elke vakantie één keer verstopt raakt. De oplossing is simpel: spring met een ontstoppingsveer in het water. Roer even flink door de uitlaatopening van de vuilwatertank en zwem dan heel hard weg. Zo ook deze keer succes verzekerd! Overigens was een duik in het water verder een heerlijke verfrissing want het was de warmste dag in Denemarken en het water was ruim boven de 20 graden. Vervolgens de inspanning afgeblust met een biertje en daarna opzoek naar een restaurant. Nibe is volgens de beschrijvingen een pittoresk vissersplaatsje en vakantiebestemming voor watersportminnende Denen. Het plekje is zeker niet onaardig maar je moet wel door wat verval heen kijken om het pittoreske te kunnen waarderen. Opvallend in de hele streek is overigens dat het in deze streek echt vaak zoeken is naar een restaurant wat open is en plek heeft. De schoolvakanties in Denemarken eindigen op 1 augustus en daarmee ook het toeristenseizoen waardoor de openingtijden blijkbaar drastisch worden teruggeschroefd. De jachthaven van Nibe is overigens prima en beschikt over alle denkbare faciliteiten m.u.v. een goede watersportartikelenwinkel. Ik weet niet waar de Denen hun spullen kopen maar het aanbod is zeer beperkt.

De volgende dag, weer windstil, vertrokken naar Aalborg. Aalborg wordt ook wel de hoofdstad van het noorden genoemd. Al sinds de Noormannen is dit het handelscentrum van het noorden en er is wat industrie waaronder een raffinaderij. Er zijn meerder jachthavens in Aalborg. Wij hebben gekozen voor een plekje bij de Aalborg Sejklub in de Vestre Badehavn. De boxen waren allemaal te smal maar we vonden een prachtig plekje op de kop van een steiger met vrijuitzicht over het fjord. Vergeleken met de voorgaande havens en plaatsjes was het hier redelijk druk zowel op de bootjes als in de restaurantjes rondom de haven. Een aanrader dus en op loopafstand van het centrum van Aalborg met veel winkeltjes en terrasjes. De wandeling naar het centrum langs het fjord leidt langs veel nieuw ontwikkelde appartementencomplexen deels in oude havengebouwen.

Voor ons vertrek op zondag naar de laatste haven, Hals, aan het Limfjord was het tijd om de voorraden aan boord aan te vullen. Vlakbij de haven is een grote supermarkt met veel verse groente, vers vlees en prima brood. Gezien het beperkte aanbod in de daarop volgende havens in Hals en Anholt een goede zet geweest.

Tussen Aalborg en Hals is er aanzienlijk meer scheepvaart. De vaargeul verbreedt zich flink en de oevers worden vlakker met op verschillende plaatsen dijken. In de buurt van Aalborg wordt het uitzicht bepaald door industrie, een enorme kolencentrale (dacht dat de Denen zo “groen” waren) en een grote fabriek voor offshore windmolens. Verderop zijn de oevers weer redelijk groen en zijn er diverse recreatieparken. Uiteraard hadden we de wind weer pal op de kop en aangezien het water zich niet erg leent voor kruisen hebben we vrijwel alles weer op de motor gevaren. Het haventje van Hals is vrij klein met een beperkt aantal passende boxen dus aangelegd aan de kade. De Denen zijn dol op BBQ-en maar zo extreem als in Hals heb ik het nog nooit gezien. Er is een compleet deels overdekt terras ingericht met grote gas BBQ’s en grote houten picnictafels. Het gebruik van dit alles is gratis mits je de boel schoon achterlaat. Hals zelf is een oud vissersplaatsje met een kleine vesting van waaruit de monding van het Limfjord kon worden verdedigd. In de omgeving van de haven zijn wat toeristenwinkeltjes en restaurantjes.

Hier eindigt de tocht door het Limfjord en onze volgende stop is……

3 gedachten over “Het Limfjord

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: